શક્યતાનાં દ્વારેથી પાછુ ફરવું એટલેકે...

મારા એક વડીલ મિત્ર છે.જે અવારનવાર મને લઘુ કથાઓ સંભળાવતા રહે છે.જીવનમાં ક્યારેક એ કામ લાગે છે.અનુભવ નું ભાથું બંધાય છે.લોકોની ભૂલો પરથી શીખવાનું ઘણું મળે છે.એમણે મને એકવાર જે કહ્યું હતું.. ત્યાંથી વાત માંડું છું -એકવાર એક જણ ભગવાન શોધવા નીકળ્યો.ગામે ગામ ફરે-ઘરે ઘરે જાય!! દરવાજો ખખડાવે દરવાજો ખૂલે એટલું પૂછે ...ભગવાન અહિયાં રહે છે? -'ના' નો જવાબ મળતાં બીજે ઘેર.આમ કરતાં કરતાં દિવસો -વરસો દાયકાઓ વિત્યા પણ એની શોધ ચાલુ રહી.દીવાનો હતો એ -પાગલ સમજી લો!!પણ, હા એનામાં શ્રદ્ધા હતી કે ક્યારેક તો એને ભગવાનનું ઘર મળી જ જશે!!છેવટે એ વૃદ્ધ થયો.ને અંતે એકવાર એવું બન્યું કે એના મૂકામ પર એ પહોંચી ગયો.એ એક એવાં દ્વાર પર પહોંચી ગયો જેની બ્હાર લખ્યું હતું કે ભગવાનનું ઘર!!-એ નાચવા માંડ્યો!!એ દરવાજા પર ટકોરા મારવાં જતો જ હતો ને એનાં મનમાં વિચાર આવ્યો કે જો આ ખરેખર ભગવાનનું જ ઘર હશે... અને ભગવાન પોતે દરવાજો ખોલશે ને પછી...પછી હું શું કરીશ ?ને એ ત્યાં અટકે છે ને પાછો ફરે છે.

આટલા સંદર્ભે મારી વાત શરૂ થાય છે.એક મિત્ર જે થોડાં સમય પહેલાં એન્ગેજ્ડ થયાં...!! પછી મા -બાપની મેરેજ ઠેલવવાં ના કારણે બેવ જણે કંટાળીને લગ્ન કરી નાંખ્યા!! બેવની સેલરી બતાવીને સહિયારો ફ્લેટ લેવાનું નક્કી કરે છે કોઈ કારણે આ યોજના ઘોચમાં પડે છે... ને ઈગોઇસ્ટીક બન્ને તરફી મા -બાપ નાં ઈગો ઘવાતાં એ કોર્ટ માં કરેલા લગ્ન ને ફોગ કરવાનો વારો આવે છે.બેવને એવો દિલાસો આપવામાં આવે છે કે સમયાંતરે તમારા લગ્ન ધામધૂમ થી કરાવી આપીશું !! પણ બેવને ખબર છે કે ભરોસાની ભેંસ પાડો જણવાની છે.

બન્ને ને ઇમોશનલી અત્યાચાર કરીને ડિવોર્સ પેપર પર સાઇન કરવાની ફરજ પાડવામાં આવે છે.છોકરાપક્ષે સાક્ષી બનવાનો મારો વારો નીકળે છે મારા લાયસન્સ ની ઝેરોક્સ સાથે મારે જવાનું થાય છે અને રસ્તામાં મારે છોકરાં સાથે એ વાતે ચર્ચા થાય છે કે... જો દોસ્ત પેલા લોકો બોલાવે અને તું સાઇન કરી નાખે એ વાતે આપણે સમંત નથી...!!આપણે એ ન ભૂલવું જોઈએ કે ધાર્યું તો ધણીનું જ થાય.એન્ગેજમેન્ટમાં બે વ પક્ષો હાજર હોય ને છૂટા પડતી વખતે ફક્ત હું ને તું એ બાબત સાવ ખોટી!!.મનમાં એનાં ધમાસાણ ચાલતું હતું.આમેય આપણને કોઇના 'છૂટા' પડવાનું નિમિત્ત બનવાનું આવે એ ઓછું સદે!!છેવટે એવું બને છે કે પેલો મિત્ર-છોકરી અને છોકરીવાળાઓને તાબે થતો નથી.સાઇન કરતો નથી ને અમે બન્ને ત્યાંથી પાછા ફરીયે છીએ. 

બે ત્રણ દિવસ પછી આ બધું જ આકાર પામે છે બેવ પક્ષ ના વડીલો ની હાજરીમાં જે ખરેખર થવું જોઈતું હતું એ ન થતાં દોઢ વરસ બાદ બન્ને જણ માત્ર વડીલોના વાંકે છૂટા પડે છે!! ને એ બાબત પર પડદો પડે છે...પણ મને એક પ્રશ્ન એ મૂંઝવે છે કે આ મોટેરાઓ સમજીને જો આ લોકોને બહાલી આપી હોત તો??...શું ફેર પડતો ?

છોકરાનું કહેવું એમ છે કે જો લગ્ન પહેલાં આ બધા મને આમ દબડાવી જાય તો લગ્ન પછી તો મને ઘર જમાઇ ન બનાવે એ વાતમાં તો કોઇ સંશય જ નથી -જે થયું એ સારું થયું -જો દરવાજો ખૂલે ને ભગવાન પોતે આવીને કહે કે બોલ શું કામ હતું ? તો પછી હું શું કરું એના કરતાં તો આમ પાછાં ફરી જવું વધારે સારું !! ટાઢે પાણી એ ખસ ગઇ નો ઉત્સવ ઉજવો..બે ના હ્નદય ઘવાયા છે -બંને ફરી મળશે કે કેમ? એ સવાલ છે.. પણ અત્યારે તો પોત પોતાના ઘરે છે દોઢ વર્ષ જોડે ગાળ્યાં ના સંભારણા સાથે.