દીવાલોને પણ કાન હોય છે.એ ઉક્તિ આજનાં સંદર્ભે પોકળ સાબિત થાય.આજનાં યુગમાં બધીજ વાતો ખાનગી બની છે !!મોબાઇલ થકી બધીજ વાતો કાનમાંજ થાય છે !પ્રસંગો બનવા જોગ બધાંજ જાહેર ફેસબુકિયા છે.આ બધામાં કોક પ્રસંગ એક તરફી બને છે.જોકે એની ખબર મને કાનોકાન પડે છે.સાંભળેલી વાત છે.આજે વહેંચું છું.બન્યું હતું એવું કે...એક મિત્ર આવી મારી પાસે એનું હૃદય ઠાલવે છે!!એની સંમતિ થી વાત માંડું છું..કોક ઠેકાણેથી નિશ્ચિત જગ્યાએ એક અપરિચિત ફોન રણકે છે ..હલો બોલતાં સામેથી સીધો જ પ્રસ્તાવ મૂકાય છે 'મારે તને મળવું છે !!'આ બાજુથી પૂછાય છે...અર્થાત ?સામેથી બીજું વાક્ય 'મારે તને પહેલાં જેવું વળગવું છે !!આશ્ચર્ય એ ક્ષણે સીધાજ ચૌદ વરસ પહેલાનાં સંબંધોનું એક જાળું ફરી ઉકેલાય છે .. આટલાં વર્ષો કયાં હતી ?આ પ્રશ્નથી એ જૂનો પરિચય સીધોજ સમય રૂપી અરિસાનાં બિંબ પર સ્પષ્ટ ઝીલાય છે...ને કાળ ની ગર્તતા માં ફંગોળાયેલો એક પ્રસંગ સજીવન થાય છે...
મિત્રનાં કેટલાક સવાલો છે... શું મારે એને મળવું જોઇએ ?મેં કહ્યું હા પણ જાહેર સ્થળે...અમે શું વાત કરશું ?મેં કહ્યું વર્તમાન ની ...એણે મને પૂછ્યું પણ એ ભૂતકાળની વાતો કાઢે તો ?મેં કહ્યું તારે તો એને કહેવાનું કે સમય વિતી ગયો છે એની વાતો થી આપણે બન્ને દુઃખી થઇશું ? તો પણ એ મને મારી ભૂલો બતાવે તો ?મેં કહ્યું સ્વિકારી લેવાની...પછી એ મને માફ કરી દે ને બધું ભૂલી ને ફરીથી પહેલાં જેવું જોડાવાનું કહે તો ?તો તારે એને કહેવાનું કે હું મારા સુખી સંસારને વિખેરવાં નથી માંગતો...અને તું પણ એવું ના કરીશ એવું કહેવાનું...જો છતાં એ જો ના જ માને તો ?તો તારે એને કહેવાનું કે તું જે રસ્તે ચાલવાનું કહે છે એ રસ્તે આપણે પહોંચી તો શકીશું પણ આ બધું છોડી ને નીકળી નહીં શકીયે...!!હું માનું છું કે પ્રેમ માં જો સફળ થવું હોય તો એક ટકો જ પ્રેમ જોઇએ નવ્વાણું ટકા હિંમત જોઇએ...!!જયારે મારા મિત્રનું માનવું એમ છે કે પ્રેમમાં સમય નહીં પણ તીવ્રતા જરૂરી છે...!!જોઇએ હવે કોણ ખરું ઉતરે છે ?હું -મિત્ર કે એની પ્રેમિકા..?
મારી સલાહથી પ્રેરાઇ ને એ કદાચ એને મળશે તો ખરો પણ એને સમજાવી શકશે ખરો?તમારું મંતવ્ય જણાવો ...?
