સરનામું કુતૂહલ .

કેટલાંક એવાં સ્થળો હોય છે કે જ્યાં વારંવાર ગયા પછી આંખોનું વિસ્મય ઓસરી જાય.આ વખતે પરિક્રમામાં એવું બન્યું!!.

આ નદીમાં પગ બોળી ને આપણે વાતો કરતાં'તા !!

વ્હેણ કયારે એ બદલાયું કોણ જાણે કેવી રીતે ??

અર્થાત વાત જાણે એવી કે જે વિસ્મયો આંજી ને ગયો હતો ત્યાં-દુષ્કાળ ના કારણે નિરાશાઓ સાંપડી.અમૂક અંતરે આવતાં ઝરણાં ગાયબ હતાં -કાચા રસ્તા પર કોંક્રિટનો વિકાસ પથરાયો  હતો.જો કે આનંદ એ  વાતનો હતો કે આ વખતે અનાયાસે એક એવાં અદભૂત વ્યક્તિનો સંગાથ થયો કે જેણે આખી સફર યાદગાર બનવી.એમણે  આ પરિક્રમા જીવનમાં પ્રથમવાર કરી પણ મારી અનુભવની આંખે- જે હતાં મારા હમઉમ્ર -હમસફર -કેયૂર પંડ્યા - જે જમાઇનૂમા દોસ્ત છે.અમે બેવ જાણે તા 17મી નવેમ્બરે 2018 વહેલી પરોઢે પરિક્રમા શરૂ કરી ને વ્હેલી સાંજે પૂરી કરી.એકમેક ના હાથ અને સાથ નું પરિણામ. કાશ્મિરી બાબાની જગ્યા એ જવાની ઇચ્છા બાકી જ રહી.જોકે કાફિરે પૂરતા પ્રયત્નો કર્યા પણ હરિઇચ્છા સર્વોપરી -સવારે બહુ વહેલા હતા જયારે સાંજે ત્યાંથી આવતાં મોડું થયાની સંભાવના હતી.જાણકારો એ એવું કહ્યું કે ત્યાં રાતવાસો શક્ય નથી!!

સવારની સાંજ થાય છે પરિક્રમા અત્યારસુધી કરેલી પરિક્રમાનાં કુલ સમય કરતાં ઘણી વહેલી પૂર્ણ થાય છે.મને વચમાં એક ભજનિક મળે છે પોરબંદરના દિનેશ ભારથી મહારાજ કે જેઓએ વાતની શરૂઆત એ વાક્ય થી કરી કે સાધુ માટે "ભજન અને ભોજન "કરવું આવશ્યક છે -તેઓ તેમના ગુરુ પાસેથી સંતવાણી શીખ્યા તેમની આ ત્રીસમી પરિક્રમા હતી.તેમના માબાપ અને ગુરૂની સાથે આવતાં હતા પાનબાઇ -કબીર -અને સુરેન્દ્રનગરના દેવાત પંડિતની તેઓ એ સંતવાણી સંભળાવી ને ન્યાલ કર્યા.તેમને મનદિલી થી માણ્યાં..!!

છતાં વિસ્મયની આંખે કુતૂહલનું સરનામું નહોતું જડ્યું.પરિક્રમા પૂરી થવામાં બે કિલોમીટર બાકી હતાં ને નેટવર્ક માં પ્રવેશતા સૌથી પહેલો ફોન આવ્યો પૂનિત કરમૂરનો.મારો કોલેજીયન યાર.હાજરાહજૂર એકદમ દાતર જેવો.ખડે પગે.દાક્તર ઉર્વીશ વસાવડાને પ્રથમવાર રૂબરૂ મળવાનું મન કવિતા ડોટ કૉમ માં એમની મને ગમેલ  ગઝલ

 "એકવેળા જે મળ્યો એવો જ પાછો ના મળે ,

શબ્દકોષોમાં સમયનો અર્થ સાચો ના મળે "

નો આસ્વાદ કરાવ્યો ત્યારનું હતું ગયાં વર્ષે તેઓને મારુ આ પુસ્તક મળતાંની સાથે જ તેઓ એ સૌજન્યમાં એમનાં બે પુસ્તકો મોકલ્યાં હતાં.-જેઓને ક્લાસિકમાં સઘન માણ્યાં હતાં -તેઓથી આફરીન હતો.ફોને ઉમળકાનો ટહુકો થયો.એક અલગારી જીવ-મારી પરિક્રમાનું અંતિમ ચરણ -ઉર્વીશ વસાવડાની આશીર્વાદ એક્સરે કલીનીકની જગ્યા -કોઇ સંત ના આશ્રમની ફિલિંગ આવે.લેપટોપમાંથી ગઝલ ફૂટે એક પછી એક ને કેવો અદભૂત શેર મળે !!

"શિશુ માફક ઉભો છું હું સ્મરણના ખેલમાં આજે 

બહુ મીઠી પીપર છે ને ચગળવાનીપ્રતિક્ષા છે "

એમની સાથે લલ્લેશ્વરીના વાખથી માંડી ને રૂખડ સુધીની વાત કરાય એવી રેન્જ નો માણસ.પિકાસોની સ્વેત ચાદર થી માંડી ને રાબિયા સુધીની વાતની મજા લૂંટી શકાય..એમની આંખે મીઠી પીપર ચગળવાની પ્રતિક્ષા ને ચ્હેરા પરનું સ્મિત જે માણે એ જાણે !!